SoundTrack vol.1 | De makers

Voor SoundTrack vol. 1 matchen De Noorderlingen en Jonge Harten zeven makers met spelers van De Productiegroep van De Noorderlingen. Iedere maker werkt vijf(!) dagen met de spelers om hun theatrale song vorm te geven. Niet groeien is voor De Productiegroep geen optie. Hun laatste Noorderlingenjaar begint hier, nu. In een hysterische rollercoaster waarin ze werken met Noorderlingen, oud-Noorderlingen en andere creatieve gekken. Het eindresultaat: zes live clips in een theatrale route die het midden houdt tussen een voorstelling, een installatie en een concert in de binnenstad van Groningen. Maar wie zijn die makers eigenlijk?

 

Valentina Tóth

Valentina Tóth

Valentina Tóth (1994, Leeuwarden) heeft een indrukwekkend lang CV, niet zo gek als je sinds je twaalfde piano speelt in Nederland, Belgie, Duitsland, Engeland, Italië, Griekenland, Oostenrijk, Litouwen en de VS. Op haar 18de bracht ze haar eerste cd uit bij Challenge Classics en ontving hiervoor een Diapason d’Or. In 2016 studeerde ze met grote onderscheiding af voor haar Bachelor Piano aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. En alsof het nog niet genoeg was, studeerde ze in 2018 ook nog met grote onderscheiding af van de toneelschool in Brussel (Royal Institute of Theatre, Cinema, and Sound).  Afgelopen maand bracht ze haar tweede cd uit bij Challenge Classics. Als actrice was zij onder andere te zien bij Het Houten Huis en Theater Antigone.

 

De Noorderlingen en Valentina zijn geen onbekenden van elkaar: in de zomer van 2018 speelde ze samen met de vorige Productiegroep in de voorstelling Valavond van Het Houten Huis. 

 

In haar week met De Productiegroep gaat ze zich vooral focussen op:
De Noorderlingen aan het zingen krijgen!

 

Groei is ..?
Ohhh, moeilijke vraag. Blijven leren? Terugkijken op een nare situatie en je realiseren dat je gevoelens daarbij zijn weggevaagd, maar dat je er toch iets van hebt geleerd? Help? Ouder worden in a classy way?

 

Een (muziek)nummer dat ze nooit zal vergeten?
Dat zijn er een heleboel. Ik zal het lied van Purcell “No stars again shall hurt you’’ nooit meer vergeten. Dat zong ik met de vorige Productiegroep in de voorstelling Valavond van Het Houten Huis! 

 

Jip van den Dool & Marieke Giebels

Jip van den Dool & Marieke Giebels

Twee oud-Noorderlingen terug in het rovershol.
 
 Jip van den Dool (1992) is opgegroeid in Groningen en stroomde na De Noorderlingen door naar de Toneelacademie Maastricht. Na zijn opleiding is hij druk bezig geweest: hij speelde bij YoungGangsters en is sinds 2014 verbonden aan Toneelgroep Amsterdam. Hij is samen met Nick Bos en Mathieu Wijdeven oprichter van het performance collectief Firma Draak en maakt deel uit van muziektheatercollectief Lars Doberman (verbonden aan Orkater) . Zij maakten de voorstellingen Een Bebop Verhaal (2013) en De Familie Mansøn (2015). Beide voorstellingen werden geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival. De Familie Mansøn werd bovendien genomineerd voor de BNG Nieuwe Theatermakersprijs. Jip is echter niet alleen op theatergebied een duizendpoot, maar ook op muzikaal vlak: hij bespeelt de saxofoon, bas, contrabas, piano, drums, gitaar en zingt.
 
 

Marieke Giebels (1991) groeide ook op in het Noorden en stroomde na De Noorderlingen door naar de Toneelacademie Maastricht. In 2015 studeerde ze af met haar voorstelling The Dreaming. Daarna speelde ze in verschillende voorstellingen waaronder Closer van theatergroep Likeminds en Code 010 bij het Ro Theater in Rotterdam. In 2016 was ze te zien in de speelfilm Tonio, de officiële inzending voor de Academy Award 2017 in de categorie Beste Buitenlandse Film. Afgelopen jaar speelde ze o.a. in The Dreamers van Toneelgroep Oostpool en in een nieuwe productie genaamd What we talk about when we talk about love van Fraslab met regisseur Charli Chung.

 
 
In hun week met De Productiegroep gaan ze zich vooral focussen op:
Groepsdynamiek, muzikaliteit en de compositie van verschillende disciplines. We willen onderzoeken hoe een groep zich verhoudt ten opzichte van elkaar, de ruimte en de outsider. Met behulp van theatrale middelen als maskers en live muziek zullen we een beeldende rocksymfonie met De Productiegroep maken.
 
 
Groei is ..?
Het eeuwig op zoek zijn naar je innerlijke kind, het in contact staan met je speelse openheid. Proberen je niet laten vertroebelen door angstige denkbeelden over wat “volwassenheid” is, maar je kunnen blijven verwonderen over de wereld. Sprookjes verlenen ons een belangrijke toegang tot onze belangrijkste bron: onze fantasie. Via deze fantasie is namelijk alles nog mogelijk, elke groei in elke richting. Zo kan je plotseling met een kikker als echtgenoot eindigen, kan een wolf zich verkleden als je oma en je opvreten of kan jijzelf juist een geheel andere wolf van de ondergang redden. Wellicht niet het pad dat de samenleving voor ogen had, maar misschien wel jouw bijzondere en eigen route naar de echte ‘volwassenheid’: eentje die nog niet bedacht is, maar via de eigen (on)mogelijkheden gemaakt wordt. 
 
 
Een (muziek)nummer dat ze nooit zullen vergeten?
Dat is het nummer “Shitty Bum” van C-mon & Kypski. Zodra we dat horen zijn we in ons hoofd meteen terug bij De Noorderlingen in 2008 tijdens een potje trefbal. 
 
 
Andy Smart

Andy Smart

Andy Smart, geboren in de Verenigde Staten, verhuisde in 2012 naar Nederland om hier als freelance performing artist aan de slag te gaanHier werd hij o.a. medeoprichter van Teddy’s Last Ride: een performing arts collectief uit Groningen. De Noorderlingen & Andy zijn inmiddels geen onbekenden meer voor elkaar: afgelopen jaar speelde hij namelijk in de theatrale dans performance Take Care (ook een coproductie van De Noorderlingen en het Jonge Harten Theaterfestival). Andy beschrijft zijn werk als: ‘a rainbow of pop aesthetics on top of a personal ritual‘. Hij werkt met symbolen en gebruikt performance vaak als middel voor transformatie en zelfontwikkeling. 

 

Tijdens zijn week met De Productiegroep gaat hij zich focussen op:

Een leider zijn.

 

Groei is ..?

Pijnlijk, maar dat is het hele punt.

 

Een (muziek)nummer dat hij nooit zal vergeten?

Mijn eigen nummer dat ik vorig jaar heb gemaakt voor Take Care. Destijds hebben we alleen de instrumentale versie gebruikt omdat het nummer nog niet helemaal af was, het had meer tijd nodig om te groeien. Tegelijkertijd beleefde ik op dat moment mijn dertigste levensjaar en werd ik zelf ook geconfronteerd met opgroeien. Ik voelde me als mijn muziek: donker en stormachtig, pulserend in een ritme zonder duidelijke bestemming. Ik was incompleet en had tijd nodig om de lege ruimtes in te vullen en mezelf als maker te ontwikkelen. Nu, een jaar later, zit ik weer bij De Noorderlingen, een beetje wijzer en meer compleet, om af te maken wat ik begonnen ben. Geleid door niets anders dan de liedjes in mijn hoofd. ”Half-blind, and made of diamonds, she knows it’s all a mindset.”

 

 

 

ARIAH LESTER

ARIAH LESTER – Foto door Derk Stenvers
ARIAH LESTER, geboren in Venezuela als Lester Arias, kwam in 2012 naar Nederland om aan de Academie voor Theater en Dans te studeren. Inmiddels is hij afgestudeerd en raakt hij steeds bekender in binnen- en buitenland. Met zijn androgyne verschijning en heldere countertenor stem, loodst hij zijn publiek een wereld binnen waar de ene realiteit haast onmerkbaar overgaat in de andere. Zang, dans, film, vertelling, mode, beeldende kunst en muziek smelten samen tot een sensueel en emotioneel geladen universum waarin zacht en hard, mannelijk en vrouwelijk, privé en universeel, vreemd en vertrouwd moeiteloos in elkaar overlopen.
 
Tijdens zijn week met De productiegroep gaat hij zich focussen op:
Kwetsbaarheid en voorkomen. Ik wil een plek creëren waar we onszelf kunnen zijn, maar waar ons tegelijkertijd een spiegel voorgehouden wordt: een positieve dualiteit waarin onze kwetsbaarheid onze grootste kracht wordt, waar we door middel van zachtheid een plek voor onszelf in de wereld kunnen creëren. Ik wil een werk creëren waarin ik verschillende interesses van mezelf kan combineren: drag en lip syncing, beeldhouwwerk, architectuur en gesproken tekst. Omdat ik de Nederlandse taal nog niet beheers, ben ik juist van plan gedichten in het Nederlands te maken. Hiermee wil ik experimenteren om te kijken in welke mate taal een vrije vorm van creatie kan zijn, wanneer je deze nog niet beheerst. De schoonheid van de fouten en misverstanden die daarbij ontstaan vind ik interessant.
 
Groei is ..?
Teruggaan naar herinneringen van je kindertijd: naar de lichte momenten en deze te gebruiken om je eigen kracht te (h)erkennen, om jezelf op te vrolijken. Maar ook naar de donkere, zware momenten om het kind in jezelf te helen en daardoor leren om tevreden met jezelf te zijn. Om te begrijpen dat alles wat je in je leven is overkomen, wonderbaarlijke perfectie is; dat die situaties – de goede en slechte – je hier brachten, daar waar je nu staat, en vandaag ben je de enige die verantwoordelijk is voor een verandering in je leven.
 
Een (muziek)nummer dat hij nooit zal vergeten?
‘Hidden Place’ van Björk.
 
 
BrotherTill

BrotherTill

BrotherTill bestaat uit de broers Mathijs en Peter van Til. Peter is oud-Noorderling en studeerde aan de Toneelacademie Maastricht. Mathijs studeerde piano aan de Popacademie in Enschede en heeft ook een master Music Design van de HKU op zak. Onder de noemer BrotherTill mengt het duo spoken word, elektronische muziek en visuele kunst. In 2017 waren ze te zien in ‘Voorstelling van een Vreemdeling. Dit jaar werken ze samen met regisseur Ko van den Bosch aan een nieuw concept: een ‘edgy popconcert’ dat de grenzen behoorlijk verruimd. BrotherTill laat zich moeilijk samenvatten, maar zie het vooral als een combinatie van elektronica, performance, kunstinstallaties, videokunst en gesproken teksten.

 

In hun week met De Productiegroep gaan ze zich vooral focussen op:
De zoektocht naar jouw positie in de wereld. Grof gezegd, heerst er vandaag de dag een burgeroorlog tussen ‘de norm’ en ‘de minderheden’. ‘De norm’ leeft in een drift. ‘De minderheden’ leven in protest. Het grotendeel van de bevolking staat op z’n achterste benen, als een steigerend paard. ‘De minderheden’ laten de aarde trillen en ‘de norm’ wankelt. Ben jij in protest of wankel je? En hoe ga je daar mee om?

 

Groei is ..?
Groei is reflectie. Je positie erkennen. Door terug te kijken in plaats van vooruit te kijken, kom je op dat punt waar je eerlijk kan kijken naar je toekomst, waar je het verleden en je fouten kan accepteren en waar je kunt toegeven aan je beperkingen. Door erkenning van je eigen situatie/positie kan je jouw realiteit ontstijgen. Dat is een vorm van groeien.

 

Een (muziek)nummer dat ze nooit zullen vergeten?
Het allereerste nummer dat we uitbrachten: ‘The Storm’. Dit nummer is ontstaan vanuit een ontzettend eerlijk gevoel en heldere gedachtegang. Tijdens dit nummer zijn de elementen bij elkaar gekomen die ons, BrotherTill, tot op de dag van vandaag omarmt.

 

 

SoundTrack vol.1 is van 21 t/m 24 november te zien tijdens het Jonge Harten Theaterfestival.