Ik wil schone lucht inademen 

Ik wil een fijne geur ruiken 

Ik wil de noodzaak niet meer voelen om haat en stil water dood te slaan  

Of de laatste beetjes er van te verstoppen. 

Soms voel ik me een hert in koplampen 

Ze zijn te groot 

Te fel.  

En dan weet ik niet meer zo goed wat ik moet doen.  

Ik wil de geur van benzine niet meer ruiken  

Ik wil het aanzicht van vrije vogels niet meer zien 

Ik word er jaloers van.  

Je kan niet altijd 7 gooien.  

En ooit zal ik meezweven en ben ik vogelvrij  

Dan heb ik geen jaloezie meer.  

Maar toch blijf ik de consument van mijn eigen bloedende hart.  

Al zit er een propje in mijn aderen wat ik nog niet heb ontdekt. 

Misschien is het mijn oude liefde? 

Of mijn eerste hartenpijn? 

Mijn eerste inspiratiebron? 

Laat mij dan maar die vogelvrijheid voelen 

En ik word een roekeloze dromer.  

Als een tragische plastic tas die niet af weet van zijn tragedie 

Is dat dan verkeerd? 

Ben ik dan verkeerd verbonden? 

Maar wat is verkeerd verbonden? 

Uiteindelijk gaat de zon weer op.  

Bloemen bloeien weer.  

Alles komt goed.  

Incasseren 

Accepteren 

En door.  

Je kan niet altijd 7 gooien.