Interview met regisseur Mirthe Labree over COME ON OBLIVION

𝘏𝘰𝘦 𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘯𝘦𝘳 𝘫𝘦 𝘪𝘦𝘵𝘴 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘩𝘦𝘣𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘨𝘦𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵? 𝘏𝘰𝘦 𝘣𝘦𝘵𝘳𝘰𝘶𝘸𝘣𝘢𝘢𝘳 𝘪𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘯𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘥𝘪𝘦 𝘵𝘳𝘰𝘰𝘴𝘵 𝘣𝘪𝘦𝘥𝘵, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘰𝘬 𝘷𝘦𝘳𝘸𝘢𝘳𝘵? 𝘌𝘯 𝘩𝘰𝘦 𝘨𝘦𝘦𝘧 𝘫𝘦 𝘣𝘦𝘵𝘦𝘬𝘦𝘯𝘪𝘴 𝘢𝘢𝘯 𝘸𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘢𝘭𝘴 “𝘯𝘰𝘰𝘪𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘳” 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘪𝘯 𝘴𝘱𝘢𝘯𝘯𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘰𝘱𝘭𝘰𝘱𝘦𝘯? 𝘔𝘦𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘷𝘳𝘢𝘨𝘦𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘭𝘦𝘪𝘥𝘳𝘢𝘢𝘥 𝘳𝘦𝘨𝘪𝘴𝘴𝘦𝘦𝘳𝘥𝘦 𝘰𝘶𝘥 𝘕𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘳𝘭𝘪𝘯𝘨 𝘔𝘪𝘳𝘵𝘩𝘦 𝘓𝘢𝘣𝘳𝘦𝘦 𝘥𝘦 𝘣𝘪𝘫𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦 𝘮𝘶𝘻𝘪𝘬𝘢𝘭𝘦 𝘱𝘦𝘳𝘧𝘰𝘳𝘮𝘢𝘯𝘤𝘦 𝘊𝘖𝘔𝘌 𝘖𝘕 𝘖𝘉𝘓𝘐𝘝𝘐𝘖𝘕 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘥𝘦 𝘩𝘶𝘪𝘥𝘪𝘨𝘦 𝘗𝘳𝘰𝘥𝘶𝘤𝘵𝘪𝘦𝘨𝘳𝘰𝘦𝘱 𝘷𝘢𝘯 𝘋𝘦 𝘕𝘰𝘰𝘳𝘥𝘦𝘳𝘭𝘪𝘯𝘨𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘥𝘦 𝘮𝘶𝘴𝘪𝘤𝘪 𝘷𝘢𝘯 𝘕𝘰𝘰𝘳𝘥𝘱𝘰𝘰𝘭 𝘛𝘳𝘰𝘶𝘱𝘦.

 

𝘕𝘢 𝘥𝘦 𝘦𝘦𝘳𝘴𝘵𝘦 𝘷𝘰𝘰𝘳𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘪𝘯𝘨 𝘪𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘣𝘰𝘮𝘷𝘰𝘭𝘭𝘦 𝘔𝘢𝘳𝘵𝘪𝘯𝘪𝘬𝘦𝘳𝘬 𝘰𝘱 𝟦 𝘮𝘦𝘪, 𝘬𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘥𝘦 𝘷𝘰𝘰𝘳𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘪𝘯𝘨 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘸𝘦𝘦𝘬 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨 𝘪𝘯 𝘖𝘮𝘮𝘦𝘭𝘢𝘯𝘥 — 𝘥𝘪𝘵 𝘬𝘦𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯𝘷𝘶𝘭𝘭𝘦𝘯𝘥 𝘮𝘶𝘻𝘪𝘬𝘢𝘢𝘭 𝘱𝘳𝘰𝘨𝘳𝘢𝘮𝘮𝘢 — 𝘰𝘱 𝟤𝟥 𝘮𝘦𝘪 𝘪𝘯 𝘒𝘢𝘣𝘻𝘦𝘦𝘭 𝘪𝘯 𝘈𝘱𝘱𝘪𝘯𝘨𝘦𝘥𝘢𝘮 𝘦𝘯 𝘰𝘱 𝟤𝟧 𝘮𝘦𝘪 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘉𝘶𝘪𝘵𝘦𝘯𝘩𝘰𝘧 𝘪𝘯 𝘉𝘦𝘥𝘶𝘮.

𝗧𝘂𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗿𝗶𝗻𝗻𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝗲𝗹𝗵𝗲𝗶𝗱

De titel COME ON OBLIVION is geen capitulatie, maar een oproep tot verzet: “Laten we vechten tegen de vergetelheid,” vertelt Labree. De voorstelling onderzoekt hoe herinneringen – zowel persoonlijke als collectieve – vervagen, vervormen en tegelijk diepe sporen kunnen nalaten. Specifiek wordt de link gelegd met de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog. “Juist in deze tijd van groeiende spanningen staat de betekenis van ‘nooit meer’ opnieuw ter discussie. Dat maakt dit thema pijnlijk actueel.”

𝗕𝗲𝗲𝗹𝗱𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻

De voorstelling speelt zich af tussen vervagende herinneringen, dreigende vergetelheid en een constante zoektocht naar betekenis. Dit krijgt vorm in beelden, scènes en personages die dreigen te verdwijnen, maar zich vastklampen aan het hier en nu. Een bruiloft, een vriendschap, een vergeetachtige dwalende vrouw, een omhelzing en ineens het besef niet meer te weten waar het allemaal is gebleven; de spelers van De Noorderlingen weten met hun spel precies de toon te vinden die het voor kijkers kwetsbaar en herkenbaar maakt. Visueel wordt dat ook nog eens benadrukt door het kleurgebruik: “De spelers zijn gekleed in tinten grijs, alsof ze uit oude foto’s zijn gestapt. Later in de voorstelling barst de kleur letterlijk los — als een gooi naar het nu.”

𝗞𝗹𝗮𝗻𝗸 𝗮𝗹𝘀 𝗴𝗲𝗵𝗲𝘂𝗴𝗲𝗻

Naast het spel, heeft ook de muziek een niet te missen rol in de performance. De samenwerking met de jonge musici van Noordpool Troupe raakt al vanaf het begin de voorstelling wanneer de spelers zich naar het speelveld begeven. “De muziek cirkelt rondom herinnering, met herhaling, vervorming en melancholie. Muziek en zang is misschien wel de meest betrouwbare vorm van geheugen die we hebben — het kan je in één seconde terugbrengen naar een gevoel of moment.”

𝗘𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗿𝗶𝗻𝗻𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗺 𝗺𝗲𝗲 𝘁𝗲 𝗻𝗲𝗺𝗲𝗻

Wat blijft hangen na afloop van de voorstelling? “Ik hoop dat het publiek de kerk of zaal verlaat met meer vragen dan antwoorden. Dat er ruimte ontstaat voor twijfel, nieuwsgierigheid en het besef dat herinneringen — hoe onbetrouwbaar soms ook — een belangrijke rol spelen in hoe we het nu begrijpen.”

𝗧𝗲𝗿𝘂𝗴 𝗼𝗽 𝗵𝗲𝘁 𝗽𝗼𝗱𝗶𝘂𝗺

Na de première in de Martinikerk krijgt het publiek nu opnieuw de kans om deze muzikale voorstelling te ervaren. Op 23 mei in Kabzeel (Appingedam) en op 25 mei in de Buitenhof (Bedum) wordt COME ON OBLIVION opnieuw opgevoerd, dit keer in een uitgebreidere versie waarin bezoekers zich ook nog eens kunnen voorbereiden op een aanvullende muzikale tijdreis; van The Andrew Sisters tot aan Brel en Wende.

𝗩𝗼𝗼𝗿𝘀𝘁𝗲𝗹𝗹𝗶𝗻𝗴𝘀𝗱𝗮𝘁𝗮

 

Foto: Joshua Keller