productiegroep



Sta je dan. 

In je rode Adidas trainingsbroek. 

Met een monoloog over waarom acteurs in hemelsnaam nog bestaan.

Voor een jury van ervaren acteurs.

Sta je dan.

 

 

Totale black-out.

Volstrekt logisch.

Achteraf.

 

 

Roodbroekje Britt kwam op wonderbaarlijke wijze door de audities.

En zocht haar weg tussen het Ruig en Rauw der Noorderlingen.

Versierd met al zijn sigaretten, seks en andere smerigheid.

De Productiegroep voor haar als de Olympus met zijn Griekse goden.

 

 

Rood verkleurde tot turquoise. 

Sneue slag groeide uit tot een kop krullen.

‘Doodsbenauwd’ werd ‘door het dolle heen’.

 

 

En nu ben ik het dan zelf. 

Een PG’er.

Nog steeds schrikkende wanneer het woord ‘tekst’ valt.

Toch er nu zelf één schrijvende. 

Sta ik dan.

Kom maar op.