productiegroep

spel  •  Het Verbond: X • The Proud to be Poor PromoTour •



1.) 

Ik denk dat veel van het werk bestaat uit snappen waar het vandaan komt. Echter, al te vaak merk ik dat ik verward raak door vreemde gedachten en beelden die niks te maken hebben met de realiteit. Ik denk dat veel van wat ik maak gaat over die verwarring.

 

 

2.)

Iets zien en je hele lichaam begint te tintelen,
maar je kan niet precies uitleggen waarom.
Er is verhaal en verhaal gaat
niet over iets
wat een plaats heeft.
Je voelt iets. Iedereen voelt iets.
Hoe harder ik mijn best doe, hoe beter jij iets voelt.
En dan begin je te snappen dat waar ik over praat
en wat jij voelt bij elkaar horen.

 

 

3.)

De publiekslichten gaan zo uit, het doek omhoog. Half negen begint de voorstelling. Peter kijkt op zijn horloge en ziet de grote wijzer de zes naderen. ‘Nu begint de voorstelling’, denkt Peter. Maar… het publiek blijft kletsen en het licht verandert niet.

 

Nu worden ook de laatste mensen stil. Iedereen heeft nu door dat de voorstelling al begonnen had moeten zijn. Ze moeten denken aan die ene leraar op school die vroeger bij rumoer de leerlingen die rumoer maakten strak aankeek tot ze stil werden.

 

Tien minuten later gebeurt er nog steeds niks. “Gaat er nog wat gebeuren?”, vraagt iemand. Deze vorm van kunst is niet echt wat voor hem. De eersten pakken hun jas al. Peter staat bij de kassa te schreeuwen dat hij z’n geld terug wilt. De regisseur zit in een hoekje te huilen. Maar hij weet wel dat dit allemaal nodig was.