De stamgasten hebben het etablissement lang geleden verlaten. Renee is al lang en breed met pensioen. Maar het café op de laatste hoge rots staat er nog steeds. Proost! Op het restant van wat we ooit beschaving noemden. Met regenzware kleren vieren en zingen we. Want wie zingt, vergeet dat ze zinkt.  

De laatste hoge rots.  

Het water wast.  

Tot vergetelheid gedoemd restant  

van wat was..  

Zware, natte kleding.  

Wie zingt vergeet dat ‘ie zinkt.  

 ‘Hé Renee sluit jij t fust aan? Dan geef ik de gitaar nog een slinger. Je weet maar nooit wie er straks het café binnen stapt.’ 
 

Als graag geziene gast speelt de Noorderlingen dit jaar opnieuw op Noorderzon met een energieke creatieve cast van jonge makers en spelers, klaar voor een nieuw maakseizoen!